Een opmerking die ik vaak hoor is:
Ik speel geen piano en dat houdt me tegen te componeren wat ik wil.
En daardoor kan ik geen leuke muziek verzinnen en weet ik niet zoveel van akkoorden.

Of ze zien mij piano spelen en zeggen: “ja, maar jij bent ook zo handig op de piano, dan gaat alles veel sneller’.
En ja, dat klopt, ik ben handig op de piano en daardoor gaat alles sneller.
Maar wat er eigenlijk gebeurt is dat ik de piano kan inzetten om mijn muzikale ideeën aan te scherpen.

Maar is de piano wel echt nodig bij het componeren?

Daar valt over te twijfelen, want die piano kan ook behoorlijk dominant zijn in het proces.
De mogelijkheden zijn oneindig en dat is meteen de valkuil.
Als ik zonder een vooraf bepaald idee achter de piano ga zitten, componeer ik meestal waardeloze muziek.
Want de piano wordt bepalend en uiteindelijk speel ik altijd weer dezelfde liedjes.

‘Weg van de piano’ is dus juist het devies.
Wanneer je de piano links laat liggen ontstaat er een wereld van klankvoorstelling.
Dan ga je echt voorstellen hoe je muziek moet klinken. Je leert denken in kleuren van instrumenten of samples. Dit scherpt je klankvoorstelling.

De piano wordt alleen dienstbaar aan jou en je ideeën als je na deze fase zonder piano je muziek gaat doorspelen op de piano.
En dan helpt die handigheid wel.
Maar noodzakelijk…is het niet.

Je kan de mooiste muziek schrijven zonder de piano aan te raken!

En mijn advies is dus om niet achter de piano je muziek te schrijven.

Schrijf, maak of werk eerst op papier of met schetsen in je computer. Maak een plan en gebruik daarna eventueel de piano, of een ander instrument, om je idee te checken.

Probeer dit eens 21 dagen en je ervaart de vrijheid die dit geeft.
Wat er verandert in je hoofd en in de muziek die je schrijft.
Ik ben benieuwd naar je ervaringen/resultaten!

Op je muzikale vrijheid, Marco C.

P.S. Wil je deze blog delen met je netwerk?
Druk op één van de knoppen hier links van dit bericht.

Iedereen is een kunstenaar en iedere kunstenaar is een student.

Sister Corita Kent (1918-1986) was een non en kunstenaar die in de jaren zestig en zeventig furore maakte met ontwapenende pop-art. Haar bontgekleurde spreuken staan in het teken van hoop, liefde en openheid. In dit korte filmpje zie je haar praten over kunst.

Voor haar studenten Kunstgeschiedenis stelde ze een aantal regels op: Continue Reading →

Hoe precies moet je zijn als je componeert of produceert
Mijn antwoord: heel precies.

En waarin moet je dan zo precies zijn?

Je moet precies en duidelijk zijn in het schrijven van je opvatting: de frasering, articulatie, dynamiek, alles wat meer is dan de noten alleen.
Wil je het hard of zacht gespeeld, kort of lang, in één adem of juist niet, dik of dun, breed of maestoso? Al deze details maken jouw muziek muziek.

Muziek is namelijk meer dan noten Continue Reading →

Het overkomt iedereen: het moment dat je niet meer verder kan.
Het moment van ‘Wat nu?”. Het moment dat je even geen inspiratie meer hebt.
Je ideeën zijn op en je hebt geen zin (meer) in schrijven of creëren.
Als dit lange tijd duurt dan spreekt men van een writersblock.

Maar wat doe je er aan? Hoe kan je verder?

In mijn optiek loop je vast als je niet meer in de flow zit of komt.
Het op gang krijgen van die muzikale flow is essentieel om de zaak weer vlot te trekken.  Dan kan de inspiratiemachine weer aan het werk.

In deze blog tips om in de muzikale flow te blijven of terug te komen. Continue Reading →